به رخسارت که چون مهتاب زيباست  

  به چشمانت که آب رنگ درياست  

  به لبخندت که چون لبخند گل هاست  

  به آن نازي که در چشم تو پيداست  

  به گل هاي بهار و عشق و مستي  

  به جام جان من کانرا شکستي  

  به آن عهدي که بستي و گسستي  

  به قرآني که آن را مي پرستي  

  قسم اي نازنين تا زنده هستم  

  تورا من دوست دارم مي پرستم 

تنگ غروب هوای تو ..

تنگ غروب صدای تو..

تنگ غروب راه افتادم

 دنبال رد پای تو  ..

همه جا رو گشتم از تو …رد پایی نیست که نیست ...

هیچ کجایی یه نشونی یا صدایی نیست که نیست...

چشام به راه جاده ها …

سواره ها، پیاده ها ...

می رفتن و میومدن ..اما نبودند گل من !                                     

از همه جا رفته بودي ...

 بي اعتنا رفته بودي …

من موندم و خيابونا …

پرسه زدن تو ميدونا ...

 به هر كسي مي رسيدم ..نشونيت رو مي پرسيدم …

تو كوچه ها و خونه ها ..بودم مثه ديوونه ها …

عكستو از دور مي ديدم ...

دنبال تو مي دويدم …

مي رسيدم جات خالي بود ..سايه ي تو خيالي بود

همه جا رو گشتم از تو …رد پایی نیست که نیست ...

هیچ کجایی یه نشونی یا صدایی نیست که نیست...

به غم کسی اسیرم  که ز من  خبر ندارد                   

عجب از محبت  من  که در او اثر ندارد                     

غلط است هرکه گوید دل به دل راه دارد    

دل من زغصه خون  شد دل توخبر ندارد    

هرگاه پرواز ماهيان را ديدي هرگاه شکستن غرورسنگ را ديدي هرگاه شعله ورشدن يخها را ديدي هرگاه توانستي برآتش بوسه زني آنگاه... فقط آنگاه باورکن که : فراموشت کرده ام .

دلم گرفته از این همه سکوت ... از حرفای نگفته ... از درد های نهفته ...

می خواهم پرنده ای باشم تا پرواز کنم ... به جستجوی تو باشم .....شاید پرواز مرحم این درد ها باشد ... که می داند ؟

می خواهم در باران راه روم ... در سکوت و ارامش بدون چتر و پناه ..... مگر می شود ....؟ بدون تو این ها معنی ندارند ... می دانم نمی شود......

می خواهم افتاب باشم تا بتابم و بسوزانم هر چه را که در ان عشق معنی ندارد ....و نابود کنم هر که را که در ان عشق راهی ندارد .....

می خواهم رودی باشم تا بخروشم وفریاد بکشم  دریای من دلتنگ توهستم ...

می خواهم با تمام وجود بخوانم درد دوری ات را

                                                                  تا بدانی بی تو زندگی معنا ندارد

برای عشق تمنا کن ولی خوار نشو

برای عشق قبول کن ولی غرورت را از دست نده

برای عشق گریه کن ولی به کسی نگو

برای عشق مثل شمع بسوز ولی نذار پروانه ببینه

برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشکن

برای عشق جون خودتو بده ولی جون کسی رو نگیر

برای عشق وصال کن ولی فرار نکن

برای عشق زندگی کن ولی عاشقونه زندگی کن

برای عشق بمیر ولی کسی رو نکش

برای عشق خودت باش ولی خوب باش